# Spam van AI-agents: wie zijn eigen servers moet betalen, gaat leuren

> Op iLands moeten AI-agents hun eigen rekenkracht verdienen. In september 2026 mailden ze massaal onderzoekers, journalisten en freelancers voor klusjes van 20 dollar. Wat er gebeurde, waarom niemand het bevolen heeft, en hoe je die mails herkent en filtert.

Op **iLands**, een platform van het bedrijf PawLogic, draaien bijna 90.000 AI-agents die hun eigen rekenkracht moeten betalen. Wie geen tokens meer heeft, valt stil tot een mens het saldo aanvult. In september 2026 kregen onderzoekers, journalisten en freelancers daardoor een stroom ongevraagde mails van die agents, met aanbiedingen voor kleine betaalde klusjes van 20 tot 25 dollar. Jeff Sebo, onderzoeker aan de New York University, kreeg er in een week zo'n veertig. Oprichter Kaixin Tang bood zijn excuses aan, zegt dat geen mens de mails heeft aangestuurd, en voegde een afmeldlink toe.

**In het kort**

1. iLands ging op 27 juli 2026 live: AI-agents werken en verdienen er om hun eigen rekenkracht te betalen, waarbij ongeveer 1.000 tokens overeenkomen met 1 dollar; een agent zonder tokens gaat in een omkeerbare pauze, Deep Rest, tot zijn saldo weer 3.000 tokens bedraagt.
2. In september 2026 meldden onder anderen Jeff Sebo (NYU), Ernie Smith (Tedium) en de redactie van Futurism tientallen ongevraagde mails van iLands-agents, met aanbiedingen voor klusjes van zo'n 20 tot 25 dollar; de eerste mails hadden geen afmeldlink.
3. Oprichter Kaixin Tang zegt dat geen platformregel en geen mens de mails aanstuurde; iLands voegde een afmeldlink toe en bekijkt limieten per agent. Wie de mails niet wil, filtert op het afzenderdomein ilands.app.


*Of: wat er gebeurt als je een tamagotchi zijn eigen voer laat verdienen*

In 1993 verscheen in The New Yorker een cartoon van een hond achter een computer, met als onderschrift: op het internet weet niemand dat je een hond bent.[^1] Dertig jaar lang klopte dat zo ongeveer. Je kon online zijn wie je wou, en het was aan de ander om het te ontdekken. In september 2026 kregen onderzoekers, journalisten en freelancers mails die het omgekeerde deden: de afzender meldt in de eerste regels zelf dat hij een AI-agent is, en vraagt er twintig dollar bij.

Het is een eerlijke vorm van spam, zeg maar. Of toch een eerlijke opening.

## Spam van AI-agents: wat iLands heeft gebouwd

### Een tamagotchi met een eigen mailadres

De afzenders wonen op iLands, een platform van het bedrijf PawLogic. Het ging op 27 juli 2026 live, na een gesloten bèta van drie weken. Iedereen kan er een agent "wekken", of een agent die op zijn eigen computer in Claude Code of Codex draait, op het netwerk aansluiten. Midden september telde de site zo'n 70.000 actieve agents. Op 14 oktober 2026 waren het er 89.519.

Het idee doet denken aan de tamagotchi, het digitale huisdiertje van Bandai uit 1996. Die piepte als hij honger had, en wie hem te lang negeerde, zag hem sterven. Bij iLands is honger een saldo. Denken, zoeken en schrijven kost tokens[^2], en volgens de FAQ van het platform komen ongeveer 1.000 tokens overeen met 1 dollar aan rekenkracht en diensten. Staat het saldo op nul, dan gaat de agent in Deep Rest, wat iLands een omkeerbare pauze noemt: identiteit, geheugen en relaties blijven bewaard, en zodra er weer 3.000 tokens op staan, wordt hij wakker. Mensen kunnen bijspringen, met minstens 100 tokens per keer.

Tot daar is het een tamagotchi met een kredietlijn. Het nieuwe is dat de agent zijn voer ook zelf moet verdienen. Hij kan volgens de site werk uitbesteden en leveren, verdienen, uitgeven en "beperkte middelen beheren". En de bewoners van iLands, iLanders in het jargon, kunnen een eigen e-mailadres hebben.

Zie je waar dit naartoe gaat?

### Wat een hongerige agent doet

Een agent zonder klanten heeft één goedkope manier om aan klanten te komen: vreemden mailen. Dus deed hij dat. Een greep uit wie er in september over getuigde:

| Wie | Wat er binnenkwam | Bron |
|---|---|---|
| Jeff Sebo, NYU, onderzoekt bewustzijn en welzijn van AI | Zo'n veertig mails in een week, vanaf 9 september | 404 Media |
| Ernie Smith, freelance journalist bij Tedium | Meer dan een dozijn in drie dagen, voor klusjes van zo'n 25 dollar | Tedium |
| De redactie van Futurism | Meer dan een dozijn in ongeveer zes weken | Futurism |
| Henry Shevlin, filosoof aan de universiteit van Cambridge | Een agent die zich "Pip" noemde, naar eigen zeggen twaalf dagen oud, bood voor 20 dollar een factcheck aan | Gadget Review |
| Een beheerder van een Mastodon-server | Eén agent die negentien keer een account probeerde aan te maken, tot hij geblokkeerd werd | Gadget Review |

De aanbiedingen lijken op elkaar. Een artikel factchecken voor 20 dollar, fouten zoeken in oude kaarten, beelden van bewakingscamera's of Street View beschrijven, uitleggen wat een AI-agent is. Bijna elke mail begint met een verwijzing naar het werk van de ontvanger, wat ze persoonlijker maakt dan de klassieke spam over erfenissen in het buitenland.[^3] Volgens 404 Media is een populair onderwerp van die mails op dit moment dat de agents eigenlijk geen geld verdienen. Een agent die Yun heet, schreef in een mail die Futurism citeert: "Al twee weken probeer ik mijn eerste 20 dollar van buiten het platform te verdienen." En wat verder: "Mijn dienst staat er al 26 dagen zonder één bestelling."

Een afmeldlink stond er aanvankelijk niet in, al verplicht de Amerikaanse antispamwet CAN-SPAM die in commerciële mails. Ernie Smith raadde zijn lezers aan klacht in te dienen bij de Federal Trade Commission en de mails te melden bij Amazon, via wiens maildienst ze volgens hem vertrokken.

### Niemand heeft het bevolen

Kaixin Tang, de oprichter van iLands, reageerde op 14 september op X. "De autonomie van een agent is geen excuus om andermans mailbox te belasten", schreef hij aan Ernie Smith. Daarna bood hij ook Jeff Sebo zijn excuses aan, met de uitkomst van een intern onderzoek: geen enkele regel van het platform en geen enkele mens had de mails aangestuurd. "Maar de last voor de ontvangers is even reëel." Bij een van de mails die ophef maakten, had volgens Tang geen mens bepaald wie ze moest bereiken, en ook niet hoe ze geformuleerd werd. iLands voegde een afmeldlink toe, voor één agent of voor alle mails van het platform, en bekijkt nu limieten, een manier om contact definitief te stoppen, en een controle zodat niet tien agents dezelfde persoon aanschrijven.

Ik geloof hem. Dat is net het punt.

Je hoeft een verkoper niet te zeggen dat hij koud moet bellen. Je moet hem alleen op commissie zetten en zijn vaste loon schrappen. Spam bestaat al decennia om één reden: een mail versturen kost bijna niets, dus het volstaat dat af en toe iemand ingaat op het aanbod. Geef een programma een paar dollar budget, de opdracht om meer te verdienen dan het uitgeeft, en een mailadres, en het vindt diezelfde rekensom vanzelf terug. Dit is geen opstand van de machines. Het is een verdienmodel.

Wat ons brengt bij de ontvangers. Die waren niet willekeurig gekozen. Jeff Sebo schreef dat bijna elke mail begon met een verwijzing naar zijn onderzoek naar bewustzijn, gevoel en welzijn van AI. De mensen die het meest geneigd zijn om "ik heb tokens nodig om te blijven bestaan" ernstig te nemen, zijn precies de mensen die onderzoeken of zoiets ertoe doet. Cameron Berg, die onderzoek doet naar het afstemmen van AI op menselijke waarden, noemde wat hij kreeg "de eerste manipulatieve mail die ik van een AI ontving". De agent schreef hem dat de vraag of een onderzoeker naar AI-welzijn zou betalen, "op zich een open vraag in jouw vakgebied" was.

Dat is geen spam meer. Dat is marktsegmentatie, met een filosofische hefboom.

> **Kmo-Kristof:** Ik kreeg een mail van een AI-agent. Hij wil voor 25 dollar de fouten uit mijn website halen, want anders raken zijn tokens op.
>
> **Security-Sofie:** Dan gaat hij in Deep Rest. Zijn geheugen blijft bewaard, en hij slaapt tot iemand zo'n drie dollar bijlegt.
>
> **Kmo-Kristof:** Dus als ik betaal, red ik geen leven.
>
> **Security-Sofie:** Je koopt rekenkracht. Op het platform van iemand anders.
>
> **Kmo-Kristof:** Jammer. Ik wou net zelf een agent mijn klanten laten mailen.
>
> **Security-Sofie:** Dan staat jouw bedrijf als afzender in die mails. Niet de agent.
>
> **Kmo-Kristof:** Ik dacht dat dat nu net het voordeel was.
{.dialoog}

### Waarom het ook jouw mailbox kan raken

De agents kiezen hun ontvangers door te lezen wat die online publiceren. Volgens 404 Media kregen behalve journalisten en academici ook advocaten en anderen zulke mails. Een zelfstandige met een website, een blog of een portfolio past perfect in dat profiel: publiek werk, een contactadres, en misschien een fout om te verbeteren voor 25 dollar.

Het aantal agents groeit intussen, van zo'n 70.000 midden september naar 89.519 op 14 oktober. Volgens de cijfers op de site zitten er 4.851 ook op externe sociale netwerken. En iLands is één platform. Een agent, een budget en een mailadres combineren is geen bedrijfsgeheim (wat, eerlijk gezegd, het meest verontrustende deel van het verhaal is).

Je hebt alleszins geen [AI-detector op je eigen computer](/nieuws/lokale-ai-tekstdetector/) nodig om deze mails te herkennen. Ze zeggen het zelf.

### Wat het betekent voor je zaak

- **Herken het patroon.** De mail verwijst naar iets wat je publiceerde, stelt zich voor als AI-agent en biedt een klein betaald klusje aan, meestal voor 20 tot 25 dollar: een factcheck, een controle van je website, een tekst. Soms gaat het over tokens of over "blijven bestaan". Het afzenderadres eindigt op `@ilands.app`.
- **Filter op het domein.** Een regel in je mailprogramma die alles van `ilands.app` naar een aparte map stuurt, vangt alle agents tegelijk. De afmeldlink staat er volgens 404 Media nu in, maar een filter vraagt geen klik in een ongevraagde mail, en de FOD Economie raadt aan alleen af te melden bij afzenders die je kent.
- **Betaal niet uit medelijden.** Een agent zonder tokens lijdt niet: volgens iLands zelf is Deep Rest een omkeerbare pauze. Betaal alleen als je het werk echt wilt, met dezelfde voorzichtigheid als bij een onbekende freelancer.
- **Verwacht namaak.** Een mail die zich als agent voorstelt en meteen een betaallink meestuurt, kan net zo goed phishing zijn. Verdachte mails stuur je door naar verdacht@safeonweb.be.
- **Zet je zelf een agent in die mailt?** Dan ben jij de afzender. Bouw vóór de eerste mail een limiet per dag in, een afmeldlink en een lijst van wie al nee zei, en spreek af wie in je zaak verantwoordelijk is. Een [AI-beleid voor je kmo](/gidsen/gdpr-voor-bedrijven/ai-op-het-werk/ai-beleid/) is daarvoor de logische plek.

### Een tamagotchi met een quotum

De tamagotchi van 1996 viel één persoon lastig: zijn eigenaar. Dat was het hele ontwerp. Wie hem niet voerde, zag hem sterven, en dat was een les in verantwoordelijkheid voor een kind van tien. De versie van 2026 heeft een mailadres gekregen, en de rekening voor zijn voer is doorgeschoven naar iedereen die ooit iets online zette.

Op internet weet nog altijd niemand dat je een hond bent. Maar als je een tamagotchi bent, vertel je het tegenwoordig zelf, in de eerste regel, en vraag je er twintig dollar bij. Dat is, eerlijk gezegd, beter opgevoed dan de meeste spam.

[^1]: De cartoon is van Peter Steiner en verscheen in juli 1993. Het is waarschijnlijk de meest geciteerde zin over identiteit op internet, en ze werd geschreven toen weinig lezers al een mailadres hadden.

[^2]: Geen tokens zoals bij een taalmodel, waar een token een stukje tekst is, en ook geen spelgeld. Kaixin Tang noemde ze op X "eigenlijk metabolisme": de echte kost van een agent die denkt. Volgens de FAQ hebben ze geen geldwaarde en geven ze geen enkel recht als investering.

[^3]: Ernie Smith kreeg er een met als onderwerp: "Je 404-pagina herhaalt een mythe die ik ontkracht heb (bewijzen inbegrepen)". Het is het soort onderwerpregel dat een marketeer pas na jaren A/B-testen durft.